Ban bossy: kattige meisjes bestaan niet!

Afgelopen zaterdag 8 maart was het Internationale Vrouwendag. De dagen voorafgaand aan dit evenement werden we via de media overstelpt met positieve berichten over de positie van de vrouw. Zo verdienen  jonge vrouwen  meer dan hun mannelijke leeftijdgenoten.


We wisten al dat meisjes het beter doen op school dan jongens. Genoeg reden om blij te zijn dus. Vooral wanneer je net zoals ik een meisjesmoeders bent. Onze dochters hebben een prachtige toekomst voor zich. Eentje waarin ze kunnen worden wat ze willen en dat financieel ook nog eens beloond wordt zoals het zou moeten.

Emancipatie betekent keuzevrijheid

Tijd om dankbaar te zijn? Jazeker! Maar nog niet de tijd om al onderuit gezakt achterover te leunen. Zolang er nog steeds weinig vrouwelijke leidinggevende zijn en fulltime werkende moeders door thuisblijfmoeders worden aan gekeken als paria’s, valt er nog heel wat te winnen. Voor mij betekent emancipatie: keuzevrijheid. De vrijheid om te kiezen hoe ik mijn leven wil vormgeven.

Datzelfde wens ik ook voor mijn dochters. Ik moedig ze aan om te ontdekken wie ze zijn, wat ze kunnen en wat hun verlangens zijn. Om te spelen met speelgoed dat ze leuk vinden in plaats van dat het ‘roze’ en ‘voor meisjes’ is. Wanneer ze dan in 8 van de 10 gevallen voor zoiets als een Barbie, een pop, met het keukentje of wat dan ook spelen, vind ik dat prima. Dat maakt het qualitytime moment dat we samen iets van Lego, Duplo of Playmobil bouwen weer extra bijzonder. Door speelgoed van GoldieBlox zijn ze zich bewust dat ze echt wel tot meer in staat zijn dan het hulpeloze prinsesje uithangen. Bij ons gaan prinsessenfilms over prinsessen die zelf de moed hadden om de touwtjes in handen te nemen en zo hun toekomst te veranderen. Disneyprinsessen zoals Anna in Frozen, Rapunzel in Tangled of Merida in Brave.

Een jongen is een leider, een meisje is een kattenkop

Als meisjesmoeder ben ik daarom ook blij met de campagne #banbossy. Een kritische bewustwordingscampagne die ons  laat nadenken over het gebruik van het woord ‘bossy’. Het is vreemd dat assertieve meisjes vaak worden bestempeld als ‘bossy’. Kattig, koppig, eigenwijs, eigengereid of eigenzinnig. Allemaal etiketten gebruikt voor meisjes die net iets meer boven het maaiveld uitsteken. Meestal doelen we er mee op assertieve meisjes. Zelfverzekerd,  intelligent en doelgericht. Meisjes die weten wat ze willen en niemands toestemming nodig hebben om zich toe te eigen wat van hen is. Meisjes die (verbaal) goed hun grenzen kunnen aangeven en deze ook handhaven. Waar dit soort kwaliteiten bij jongens leiderschap, ondernemend of visionair heten, heet het voor een meisje ‘kattig’, bitchy, 'streber', 'koppig', ‘wijsneus’ of ‘haaibaai’.

)

Woorden hebben gevolgen

Nu ik inmiddels ook zelf moeder ben van een dochter die door haar school als ‘eigengereid’ wordt gelabeld, vind ik het tijd voor actie. Het stoort mij behoorlijk dat de overheid graag ziet dat vrouwen in topfuncties eindigen, maar men op school ondernemende meisjes bekritiseerd als ‘te eigenzinnig’. Waar jongens in de pubertijd hun achterstand op meisjes weer inhalen, heeft het  aangeboren zelfvertrouwen van meisjes plaats gemaakt voor onzekerheid. Onzekerheid over hun uiterlijk, twijfelend aan hun capaciteiten en bevestiging zoekend op plekken die soms alleen maar tot narigheid leiden. Onze woorden en daden hebben gevolgen.

Zoals elke actie een reactie tot gevolg heeft, zo heeft het labelen van meisjes met woorden  als ‘wijsneus’, ‘betweter’, ‘strebertje’, ‘bijdehandje’, ‘kattekop’, ‘stuudje’,  of ‘eigenwijs’ dat ook. Laten we dan ook zorgvuldig zijn in het zoeken naar woorden voor onze dochters. Wie weet schuilt er in mijn intelligente, welbespraakte, ondernemende,  nieuwsgierige, grappige, competitieve,  doelgerichte dochter wel een vrouw die de leider van de toekomst kan zijn... .

)